اخلاق به معناي ملكات راسخ در روح و وصفي است از اوصاف روح، ولي آداب عبارت است از هيئت هاي زيباي گوناگون كه اعمال صادر از انسان بدان زينت داده مي شود. به عبارت ديگر، اخلاق مربوط به عالم درون است و آداب، مربوط به ظرافت و زيبايي عمل است. استاد مطهري رحمه الله در زمينه تفاوت اخلاق و ادب گويد: اخلاق مربوط است به خود انسان، يعني مربوط است به اينكه انسان به غرايز خودش چه نظامي بدهد، خودش را چگونه بسازد، نظّام دادن به غرايز را اخلاق مي گويند. انسان داراي غرايز مختلفي است، همچون قوه شهويه، قوه غضبيه. قوه شهواني كارش جلب منافع است، انسان را وادار مي كند كه منافع خودش را طلب بكند. قوه غضبيه قوه دفع است، نيرويي است كه به طور خودكار، انسان را وادار مي كند كه چيزهايي را كه براي خودش بد و مضر تشخيص مي دهد، دفع كند. يك قوه ديگري هست به نام قوه عقل كه قوه حساب گري است. هر قوه اي فقط كار خودش را حساب مي كند. به عنوان مثال، شهوت خوردن در انسان هست، آن قوه اي كه كارش خوردن است ديگر حسابي در دستش نيست، فقط احساس لذت مي كند، مي گويد فقط بايد بخورم، همچنين است قوه غضب، ولي اينها بايد حسابي داشته باشند، بايد انسان به اين قوا يك نظمي بدهد. شما اگر يكي از قوا را آزاد بگذاريد كه كار خودش را انجام بدهد، اين آزادي شما را فاسد مي كند. مثال ديگر چشم و زبان است، چشم از ديدن يك اموري لذت مي برد. ديگر حسابي در كارش

حترام به خود سه کلمه بیشتر نیست ولی زیر بنایی ترین بنیان ساختن شخصیت فرد است دست هیچ کس هم نیست فقط و فقط به خود فرد بستگی دارد چقدر به خودمان احترام میگذاریم؟ آیا به قول معروف خودمان را قبول داریم؟ آیا خودمان را شایسته احترام میدانیم؟ آیا آرزوها و اهداف ارزشمند در زندگی داریم؟ چقدر به وضعیت ظاهری خود میرسیم؟ آیا به شایستگی از جسم خود مراقبت میکنیم؟ در مقابل بی اهانتی و برحرمتی های دیگران چه عکس العملی از خود نشان میدهیم؟ آیا قابل خرید و فروش هستم؟ قیمتمان چقدر است؟عزت نفس ما چه میزان است؟ آیا از اعتماد به نفس کافی برخورداریم؟ آیا خود را لایق شایسته ترین ها میدانیم؟ اندکی در رفتار خود تامل کنیم و احترام به خود را در زوایای زندگی خود ردیابی و وارسی کنیم، خود را نقد کنیم به خود نمره دهیم و نکات منفی و قابل اصلاح را در رفتار خود یادداشت کنیم و به بهبود آنها بیاندیشیم و چاره سازی کنیم، احترام به خود را از زاویه دیگری نیز میتوان نگاه کرد اینکه چقدر به دیگران احترام میگذاریم.آیا عقاید و افکار انسانها و تفاوتهای آنها برای ما محترم هست؟ اگر جواب به این سئوال به صراحت مثبت نیست شک کنیم که آیا به خودمان به حد کافی احترام میگذاریم کسی که به خود احترام میگذارد قطعا به دیگران و عقاید آنها نیز احترام میگذارد ولی وقتی خود را محترم نشمریم آیا احترام به دیگران برای ما معنی خواهد داشت؟ وقتی به خود ا

اگر اهل گشت و گذار باشید و به كشورهای دیگر سفر كرده باشید، حتما متوجه تفاوت فرهنگی در كشورهای مختلف شدهاید. تفاوتی كه در زوایای گوناگون زندگی مردم دیده میشود؛ از نوع گویش و پوشش گرفته تا شیوه رفتار و كردار.جالب است كه این تنوع و تفاوت در كارهای سادهای مانند سلام و احوالپرسی هم خودش را نشان میدهد و بخوبی میتوان آداب اجتماعی هر منطقه را در نوع رفتار مردم آنجا مشاهده كرد. آدابی كه بهعنوان قوانینی پذیرفته شده و گاه حتی نانوشته، از طرف جمع پذیرفته و اجرا میشود.این تفاوت آنگونه است كه گاهی شیوه معاشرت و رفتار مردم در كشوری خاص برای اهالی سایر مناطق عجیب و حتی غیرقابل قبول به نظر میرسد. روسیه؛ دست دادنهای سفت و محكمیكی از مشخصترین ویژگیهای روسها روحیه سرد و خشكشان است. بنابراین هیچ وقت نباید از یك فرد روس توقع داشته باشید در اولین برخورد با گرمی و محبت شما را بپذیرد و هنگام ملاقات روی لبش لبخندی دوستانه و گرم نقش ببندد.در روسیه معمولا مردم هنگام ملاقات با یكدیگر چنان محكم دست میدهند كه تصور میشود با این فشار میخواهند انگشتهای طرف مقابل را بشكنند! در تمام مدت دست دادن هم حتما باید در چشم هم نگاه كنند تا نسبت به فرد مقابل بیاحترامی نكرده باشند البته زمانی كه یك مرد با یك زن دست میدهد، مسلما بیشتر رعایت میكند و چندان فشاری به دستهای او وارد نخواهد كرد.در ضمن، روسها با